سرویس سیاسی سراج24| طی سالیان اخیر و پس از نقش آفرینی عربستان سعودی در میان اهل سنت نقاط مختلف ایران ، در حال حاضر امیر نشین قطر با ایفای نقشی فعال در این زمینه می کوشد تا با تمرکز بر گروه های تروریستی به صورت ویژه ، ترویج سلفی گری را که در مناطق جنوب شرقی ایران در دستور کار خود قرار داده؛ حمایت کند تا خواسته های مفتی های وهابی منطقه را در ایران عملی سازد.
به عنوان شاهد این مدعا می توان به اعترافات عاملین ترور شهید «مولوی مصطفی جنگی زرهی» که از علمای بسیجی اهل سنت سیستان و بلوچستان بود، اشاره کرد. تروریست ها با اشاره به نقش مستقیم قطر در این جنایت از دریافت مستقیم و بدون واسطه پول و امکانات از قطری ها سخن گفته اند.
در حال حاضر نتیجه پشتیبانی قطری ها از این جنایات سازمان یافته ؛ تشکیل گروه هایی مانند حرکت انصار ایران، جیش العدل و سپاه صحابه بلوچستان در شرق و به خصوص بلوچستان ایران است که طبق معمول با همکاری سرویس های اطلاعاتی غربی از جمله سازمان های سیا و موساد همراه است؛ بنابر این تفکر آنها اول با ایجاد حوزه های علمیه تندرو اهل سنت و ترسیم تقابل اعتقادی میان عقاید طلاب آن حوزه ها و مبانی مذهبی جمهوری اسلامی، سعی در به وجود آوردن تروریست هایی شبیه ریگی دارند که با بی ثبات سازی شرق ایران، مسئولین ایران را به محیط داخلی کشور مشغول سازند.
با توجه به رفتار قطری ها در سالهای اخیر می توان به نقش تعریف شده آنها توسط سرویسهای اطلاعاتی سیا و موساد پی برد که مهمترین آنها بی ثبات کردن امنیت داخلی کشورهایی مانند ایران، لبنان، عراق و سوریه است که در ادامه، آنها به نفوذ در کشورهای قیام کننده بیداری اسلامی و منحرف کردن انقلابشان با اشاعه سلفی گری و تطمیع مالی می اندیشند و در صدر آن کشورها می توان به مصر، تونس و لیبی اشاره کرد.
حال باید رفتار این محرکان فتنه و به عبارت بهتر فتنه ساز در ایران به خوبی و به صورت کامل رصد شود که البته تیزهوشی مقامات و دستگاههای اطلاعاتی و امنیتی ایران در این زمینه قابل ستایش است اما باید ترتیبی اتخاذ شود که اقدامات پیشگیرانه و موثری در برابر هجمه فعالیت آنان صورت گیرد تا در فضای آتی انتخاباتی، کشور مجددا به شرایط فتنه 88 دچار نشود.
ناگفته نماند که برخی اظهار نظرها و اعمال سلیقه مسئولین، خود به خود در پرورش فتنه تاثیر گذار است. با این حال پیگیری های جدی و حقوقی این حوادث در مجامع داخلی و بین المللی و به چالش کشیدن این اقدامات سخیف و گستاخانه کشورهای دوست نمای ملت ایران بسیار مفید بوده که نیازمند دیپلماسی امنیتی فعال می باشد که در پی آن می توان با انتقال جوسازی و فتنه گری آنها از داخل ایران به کشورهای خودشان؛ به عنوان اهرم فشاری موثر و عامل بازدارندگی مفید در برابر این اقدامات گستاخانه باشد.
